Gökçen Asiye Korkmaz

“Anne, b-b-b-bana su verir misin?” Ya da belki; “Ayaba çok güzel.” (Araba yerine). Çocuğunuzun ağzından çıkan ilk kelimeler, ebeveynlik serüveninin

Her sınıfta “yerine oturamayan” bir çocuk vardır. Masasında kıpırdanmadan duramayan, öğretmenin sözünü kesen, ödevini yarım bırakan o çocuk için çoğu

Çocuğunuz çok zeki, esprili, legolarla harika yapılar kuruyor ve hayal gücü çok geniş. Ama iş okumaya gelince, sanki harfler birbirine

Her çocuk kendine has bir dünyadır; gelişim basamaklarını farklı hızda tırmanır, dünyayı farklı algılar. Ancak bazen ebeveynler, çocuklarının bu basamakları

Düne kadar kucağınızdan inmeyen, sizinle markete gelmek için can atan o sevimli çocuk gitti; yerine odasından çıkmayan, her söylediğinize göz

Üç yaşındaki Elif, kardeşi doğduğundan beri annesinin kucağına her fırsatta tırmanmaya çalışıyor. Bebeğe kimse bakmıyorken sessizce yanağını sıkıştırdığı da oldu.

Ebeveynlik, dünyanın en güzel ama aynı zamanda en fazla soru işareti barındıran yolculuğudur. “Çocuğumun gelişimi normal mi?”, “Bu davranış geçici

Çocuğunuz televizyon izlerken, ödev yaparken veya sadece boş boş otururken elinin sürekli ağzına gittiğini fark ettiniz. Başta “belki dişi kaşınıyordur”

Bebeğiniz düne kadar melek gibiydi; sizin seçtiğiniz kıyafetleri giyiyor, yemeğini itirazsız yiyor ve parktan eve dönerken elinizi tutuyordu. Ancak bir